AI is super tof om samen een plaatje mee te maken, een verhaal illustreren en een avatar mee te laten bewegen.
Thuis hebben wij duidelijk afspraken over AI gemaakt. Een van die afspraken is dat we geen foto’s van (onze) kinderen in AI stoppen. Na 18 jaar mogen ze natuurlijk zelf weten wat ze doen.
Laat ik dit eerst zeggen:
dit is onze keuze, geen oordeel over anderen.
Iedere ouder maakt zijn eigen afweging.
Wat wij belangrijk vinden, is dat die keuze bewust wordt gemaakt en niet zomaar omdat er een nieuwe tool is die uitgeprobeerd moet worden.
AI nodigt natuurlijk uit tot gemak.
“Even snel een foto uploaden.”
“Kijken wat AI ervan maakt.”
En juist daarom is het goed om hier vooraf bij stil te staan.
Veel mensen denken: “Het is maar een plaatje.”
Maar een foto is meer dan dat.
Volwassenen kunnen daar zelf ja of nee tegen zeggen.
Bij kinderen ligt dat anders.
Een kind kan niet inschatten:
Dat betekent dat wij als ouders tijdelijk die keuze maken.
Net zoals je dat doet bij andere dingen die ze nog niet kunnen overzien.
Dit is onze verantwoordelijkheid.
Kinderen leren niet alleen van wat je zegt,
maar vooral van wat je laat zien.
Door hier bewust mee om te gaan, geef je onbedoeld een belangrijke boodschap mee:
Dat zijn vaardigheden waar ze later, met of zonder AI, veel aan hebben.
Ja. En juist dát maakt het verschil.
Wij gebruiken AI:
Maar zonder echte kinderfoto’s.
Want al die dingen kunnen ook met:
Zo blijft het creatief én veilig.
Je hoeft het niet ingewikkeld te maken.
Sterker nog: liever niet.
Een paar voorbeelden van hoe je het kunt zeggen:
Bij jongere kinderen:
Bij oudere kinderen:
Het gesprek is belangrijker dan het perfecte antwoord.
Dit geldt trouwens ook voor foto’s waar andere mensen op staan.
Je mag niet zomaar:
Zeker niet als het om kinderen gaat.
Ook niet “voor de grap”.
AI is een hulpmiddel.
Privacy is een waarde.
En kinderen verdienen tijd om later zelf te kiezen.
Daarom doen wij het zo.
Omdat deze manier van denken over AI klopt voor ons.
